burdatio
burdātio, ōnis, f., die Ackersteuer, Greg. M. epist. 1, 42. p. 64, 9.
parabole salvatoris erant narracio veridica rei geste, cum dominus veritatis non indiguit mendicare fabulas vel jocose mentiri ad populum edocendum; in exhortacionibus quidem debet ~o, sicut et falsitas, precipue semoveri
Burdam, seu
Bordamvocamus, inquit Altaserra. Gregorius M. lib. 1. Ep. 42 :
Cognovimus, quod prima illatio Burdationis rusticanos nostros vehementer
angustat : ita ut priusquam labores suos vænundare valeant, compellantur tributa
solvere. Infra : Cognovimus etiam rusticos Burdationem, quam jam ab eis
exactam Theodosius minime persolverat, iterum, dedisse ; ita ut in duplo exacti
sint. Rodericus da Cunharefert in Hist. Episcopor. Portensium in Lusitania 1. parte cap. 12. Galliciæ et Legionis Reges, Maurorum in Hispania Regibus, tributi vice, quotannis mittere solitos centum puellas, 50. nobili, et 50. plebeio genere natas, idque tributum
Burdelappellatum. Vide Borda 5.
Quid contra illa
(ecclesia) dotis nomine data suis Burdationibus solvat, ibidem perpendit
procuratoris diligentia.