burdo
burdo, ōnis (collat. form burdus, i, Acron. ad Hor. C. 3, 27, 7), m., = ,
- a mule (the offspring of a horse and she-ass, while mulus is the offspring of an ass and a mare; v. Isid. Orig. 12, 1, 61), esp. used for carrying litters, Dig. 32, 49: onus duorum burdonum, Vulg. 4 Reg. 5, 17.
burdo, ōnis, m., das Maulpferd, Maultier (von einem Hengste u. einer Eselin, während mulus, der Maulesel, von einem Esel u. einer Stute; vgl. Isid. 12, 1, 60), bes. als Saumtier, Anthol. Lat. 387, 2 M. Ulp. dig. 32, 49 pr. Edict. Diocl. 11, 4. Pelagon. veterin. 8 u. 11. Vulg. 4. regg. 5, 17. Pompei. comment. p. 148, 33 K.
prospectisque domum burdonibus ire cupivit
~o,hors of steden velof asrenne
rusticus ‥ habeat ‥ multones, †ciciros [l. tityros ] et ~ones
~ones vel asini hunc liberius permeant callem
nec mulus Yspanie nec destrarius Apulie nec †buredo Ethiopie ‥ hoc asino nostro apcior Anglie ‥ invenitur
hic ~o, i. genitum inter equum et asinam
a mule , ~o, mulus, mula
Brianus ‥ fecit sibi baculum ferreum et acutum; ‥ nec mora, cum aditum percutiendi habuisset, erexit ~onem, quem supra dixi, infixitque magum sub pectore atque eodem ictu interfecit
indulgemus ut tu et ‥ successores tui [(priores Wigornie ] in episcopi Wigorniensis ‥ absencia mitra ‥ et chirothecis episcopalibus ac bordono argenteo botonum argenteum habente in capite ‥ uti ‥ valeatis
atticus vel ~o,dora
fucos, burdones, scarabeos, papiliones
aperto mulieris sepulcro in Anglia, examen muscarum et ~onum fetidissimum est repertum
quando venit ~o vel vespa sonitum faciens, aranea in foramen suum fugit
qui quasi burdones [gl.: equi innaturales, ] vivunt et gurgulionesas if 1 burdo
[abbas ] presentetur Deo ‥ ad majus altare pulsato classico, sonantibus chalamis, quos ~ones appellamus, cum horologio
See: burdare
1 burdō, ōnis, m. , mulet [engendré dʼun cheval et dʼune ânesse], bardot : Isid. Orig. 12, 1, 61 ; burdus, ī, m. , Schol. Hor. Epod. 4, 14, même sens.
Attacus)
Milvus, apud Matth. Silvaticum in Pandecte.
organa. A Burdonum, seu fucorum bombo ac sonitu, nostris
Et præsentetur Deo et S. Martyri Albano, pulsato classico,
sonantibus calamis, quos Burdones appellamus, cum horologio. In musico concentu
sonum graviorem Burdonemvocat Dantes in Purgat. Cant. 28 :
Che tenean Burdone a le sue rime.
Burdonem producit equus conjunctus asellæ,
Procreat et mulum junctus asellus equæ.
Vetus Epigramma :
Burdonem sonipes generat commixtus asellæ.
Utitur hac voce Ulpianus JC. de Legat. 3. in L. Item legato, (32, 49. pr.) et lib. 4. Reg. cap. 5. Sextus Platonic. lib. 1. de Medicina animal. lib. 1. cap. 15. etc. Vide Cujac. lib. 11. Obs. cap. 16. Victor Uticensis lib. 2 :
Super Burdonem vinctum
quasi quemdam ligni truncum toto itinere portabamus. Baldricus Dolensis lib. 2.
Hist. Hieros. : Eorum Burdones, quos multimodis onustos victualibus... adducebant,
ad propria reduxerunt castra. Et lib. 4 : Et acceptis ab eo muneribus,
auro et Burdonibus, etc. Itinerarium Jerosol. Antonini Monachi : Et in
ipsis montibus, leo et pardus, et capreæ et Burdones simul pascunt. Βουρδόνιον , in Vita S. Nili Junior. pag. 146. 120.
Hist. seditionis Victoriatorum apud Alamann. in Notis ad Procopii Hist. Arcanam : Μίαν εἰς τὴν πόλιν προσέρχονται ὅταν εἰς βουρδώνην καθέζομαι.
Hinc, ni fallor, apud Alexium Rharturum doctr. 14. Flagellare instar asini. Vide Avitum Ep. 74. Florent. Wigorniens. pag. 114. Ordericum Vital. lib. 9. pag. 732. et 736, etc.
E al llevar del Almiral, vaerets colps de daats,
Hubertus
Sipuntinus apud Vincentium Belvacensem lib. 26. cap. 27 : Burdonem habeat pro
lancea, et sacculum pro parma, etc.
Burdonem quem habebat Basilius Dux Calabriæ dans cuidam ad
eam rem aptissimo, Panormum misit.
Le chapel prent, l'escharpe et le doublier,
Et le Bordon qui ni volt pas laissier.
Balduinus de Condato MS :
... Pris ai Bourdon,
Eschierpe, si come chil autre
Pelerin soi chapiel de fautre.
Chr. Bertrandi Guesclini MS :
A loi de pelerin de cors et de façon,
L'escharpe avoit au col, en la main le Bourdon.
Vetus Poeta Hispanus apud Bivarium ad Pseudo-Chron. Maximi pag. 337. ait, seu
fingit, Alexandrum M. post subjugatam Ægyptum, Jovis Ammonis templum pietatis ergo
adiisse, et sportellam sumpsisse et burdonem
Priso su esportiella, è priso su Bordon.
Burdonisetymon, rejectis aliorum opinationibus, arcessit a Saxonico
Bœren, Portare, sustinere, inde, inquit, formatur
Bort, Bordo, Burdo, quo proprie Portans, sustentaculum, fulcrum denotatur ; atque ita et asino oneribus portandis aptissimo animali, et fulcro cuivis competit rectissime. Eruditissimo scriptore haud indigna opinio.
Burdonarios autem vocabant Peregrinos, eo quod baculos deferre solerent, quos
lingua communi Burdones vocamus.Bordonarii, Asinorum curatores, agasones, in Constit. Sicul. lib. 3. tit. 38. § 1.
Arma vetita intelligimus cultellum inpuntatum de ferire, vel
schinipum, falçonem, cultellaçum, penatos, lançonem, Burdonem,
etc. ; et in op. cit. tom. 1. pag. 274 : Statuimus quod
homines comitatus bon. vel districtus non portent lanceas, vel falçones... neque
Burdones, seu lançones, etc. Burdo, Burdones; e contra in Stat. Ferr. ann. 1268. apud Murat. tom.
Bordo. Vide in hac voce.
burdo, burdōnis, m.: mulo.