cacabatus
cācăbātus (cacc-), a, um, adj. [cacabus],
- black, sooty, besmeared like a cooking-pot: aedificia (opp. immaculata), Paul. Nol. Ep. ad Serv. 32, 9.
Chaudronné. Paulinus Nolanus Epist. 12 :
Cum ædificia quæ immaculata adhuc operis tui gratia splendent, obscurata
næniis insipientiæ meæ, et ut digno versibus meis utar verbo, Cacabata ridentibus
multis.... aspicies. Pelagius : Appenderunt in collum meum Cacabatas
ollas, et ansas vasorum. Fortunatus lib. 6. Poem. 10. de Coco regio : Corde niger, fumo pastus, fuligine tinctus, Et cujus facies Cacabus alter adest. Cui sua sordentem pinxerunt arma colorem, Frixuræ, cucumæ, scafa, patella, tripes. Sed præstante Deo cæcatur corde malignus, Basia Cacabis dum stultus tradidit atris, Sic ollis niger, et furva sartagine teter, etc. Ὁ δὲ ἐξελθὼν
ἔλεγεν ἑαυτῷ· καλῶς σοι ἐποίησαν, σποδόδερμε, μέλανε. Quæ verba postrema sic
vertit Palladius in MS. Corbeiensi : Cinerate et Cacabate, uti monet idem
vir doctissimus. Vide Rosveidum ad Paulinum, et Filesacum lib. 1. Select. pag.
244.