cacabus
cācăbus (cacc-), i, m., = κάκκαβος,
- a cooking-pot: vas ubi coquebant cibum, ab eo caccabum appellarunt, Varr. L. L. 5, 27, 36: aeneus, Col. 12, 46, 1: argenteus, Dig. 34, 2, 20; 33, 7, 18, § 3: novus, Col. 12, 48, 5: figuli, id. 12, 41, 2: fictilis, Scrib. Comp. 220; Stat. S. 4, 9, 45.
Dimisit Abbati Floriacensi omnes malas consuetudines, quas usurparat,
videlicet talliam denariorum, raptum, incendium... vacam de karro, tripedicam, matellam,
et Cacabum.Cacabus; suo proinde nativo sensu intelligendus.