callulare
Comperendinanti,
microloga et frivola Callulanti, Eustasius respondit. Ubi viri docti
Callulare, verbum esse effictum a Longobardico vel Teutonico
Kallen, i. effutire, garrire, censent ; vel a
Kakelen, quod idem sonat : sed legendum
cavillantiprobabilius videtur.
Callulantiesse pro
garrulanti, blateranti. Quam facile
C. pro
G. et
R. pro
L. scribatur nemo est qui nesciat.