camparius
campārius, ī, m. (campus) = ἀγροφύλαξ, der Feldhüter (franz. garde champêtre), Gloss. Labb.
campārĭus, ĭī, m. (campus), garde-champêtre : Gloss. Labb.
campos, seu agros servat, et ne vastentur, aut furtis pateant, invigilat : Antonio Nebrissensi,
Campero. Camparia, quod præstatur
Campariispro mercede. Charta ann. 1345 :
Item quod Potestas teneatur omni anno facere
colligi et colligere Campariam usque per totum mensem Augusti, et solvere Camparios
medietatem in medio Augusti, et aliam medietatem in fine officii Campariæ, et qui
solvere noluerint Infra : Item quod omnes Camparii de Rocha
postquam fuerint electi, teneantur bona fide sine fraude salvare et custodire res et
bona dictorum dominorum,... et quod non vendent buschum, vel ligna alicui extraneo
secrete, etc. De ejusmodi Campariis vide Statuta Mediolan. part. 2. cap. 309.
310. 365. 397. et sqq. In Consuetud. Menetovii ad Carum amnem art. 25. et Altæ rupis cap.
2. Champaier, est, cum licentia datur pascendi pecora in
campis, seu arvis. Vide Jus Vicentin. lib. 1. et Contract. Datior. Bergom. lib. 18. cap. 7.
Teneantur ipsa communia, scilicet quilibet per se et in suo
communi eligere Camparios, qui custodiant campestria bona, viridia et sicca personarum
ejus communis, a quo fuerint electi. Occurrit præterea in Ch. ann. 1136. apud
Murator. in Antiq. Estens. pag. 287. Vide infra Champerius.