cantabilis
cantābĭlis, e, adj. [canto],
- worthy to be sung, Cassiod. Var. 2, 40; id. 8, 9; Vulg. Psa. 118, 54.
cantābilis, e (canto), des Besingens wert, preisenswert, Eccl.
~es,wynsume
qui putat melius sibi esse in habitu clericali religiose vivere quam subire monachicae vitae pondus importabile, consideret ‥ quanta hilaritate ‥ omni generi hominum sit pondus illud ~e
~es mihi sunt ‥ miserationes vestre in terra peregrinationis mee
cantābĭlis, e (canto), digne dʼêtre chanté : Vulg. Psalm. 118, 54.