cantabrum
cantăbrum, i, n. [etym. unknown; the connection with Cantabria is a mere conjecture].
- A kind of bran (late Lat.), Cael. Aur. Tard. 3, 2; 4, 3; Apic. 7, 1; Schol. Juv. 5, 11 (as an explanation of far caninum); hence, cantabricus sucus, Veg. 5, 56, 3.—
- II A kind of banner or standard under the emperors, Min. Fel. Oct. 29; Tert. Apol. 16.
1. cantabrum, ī, n., eine prächtige Standarte, die bei feierlichen Aufzügen vorangetragen wurde, Minuc. Fel. Oct. 29, 7. Tert. apol. 16.
2. cantabrum, ī, n., Kleie von Weizen od. Gerste u. eine Kleienmasse, Cael. Aur. chron. 3, 4, 63. Th. Prisc. 2, 4. Apic. 7, 260 (dazu Schuch).
apludes vel †cantalna,hwæte gryttan
cum succo pomorum agrestium vel arenge vel ~o et aceto
abluet manus suas sacerdos, accepto prius sale aut catabro aut sapone
~um, i. furfur, quando simpliciter triticinum
~um, i. furfur tritici, A. †wren [v. l. ]bren
bren or bryn or palay , catabrum, furfur, ‥soos, howndis mete , ~um
cantăbrum, ī, n. , ¶ 1 son [de céréale] : C. Aur. Chron. 3, 4, 63 ¶ 2 bannière, étendard : Tert. Apol. 16.
Contabrum, a conto : Baronius ann. 312. n. 33. a Cantabris Hispaniæ populis, a quibus debellatis id genus vexilli habuerint : Jacobus Gothofredus aliter, nescio an vere, hariolatur.
Farris mordere canini:
Cantabri , Panis sordidus canum est. Cælius
Aurelianus Siccens. lib. 3, Tardar. passion. cap. 2 : Sive lacte, aut decoctione
Cantabri , aut succo ptisanæ etc. Lib. 4. cap. 3 : Apponenda rursum
sessioni vaporatio stymmatum, aut Cantabri conligati, vel in aceto decocti. Acta
S. Eutychetis : Jussitque eos terram fodere per totam diem, ad vesperum vero
Cantabrum manducare. Acta SS. Nerei et Achillei n. 19 : Jussitque eos in
terram fodere per totum diem, ad vesperum vero Cantabrum manducare,Quotidie præter dies festos jejunando, Cantabro pane cum hesterna aqua
vescendo, Idem Petrus Opusc. 15. cap. 14. ait, quemdam Cantabricii panis quadra
vixisse de die. Et in Vita S. Rodulphi Episc. Eugubini, ait, hunc edere solere
panem, qui vel puro hordeo fieret, vel ex Cantabro potius, quod projiciendum canibus
de puerorum manibus remansisset. Cantharus, Species poculi. Hist. Monasterii Novient. apud Marten. tom. 3. Anecd. col. 1141 :
Aqua, qua ingurgitatus fuerat, statim per os ipsius
quasi de Cantabro erupit, et puer redditus vitæ palpitare cœpit.cantăbrum, i, n.: crusca, semola.
CANTABRUM
CANTABRUMa standard used in the time of the Roman empire, of which the form is unknown, and carried in festive processions (Tertull. Apol. 16; Minuc. Felix, Oct. 29).
[W.S]Cantăbrum
A standard used in the time of the Roman Empire. Its form is unknown. See Tertull. Apol. 16.