caputiare

caputiare 1 (refl.) to don a hood. ~iavit se pluviali capucio superducto, ut sic ‥ effigiaret confusam similitudinem heremite Offic. R. Rolle xxv. 2 (p. ppl.) wearing a hood, hooded; b (w. ref. to Lollards); c (falc.). s1401 [abbas] a suis villanis S. Albani de una secta novite[r] ~iatis ‥ conductus G. S. Alb. III 493.  b s1381 Walterus Tegulator capiciatus accessit ad regem Eul. Hist. Cont. III 353; s1387 milites ~iati, qui defendebant pro viribus Wyclefenses, hunc [Petrum Patteshulle] ‥ laudaverunt; qui ideo ~iati vocabantur quia nulli, nec ad sacramentum altaris quidem, capucia deponebant Wals. YN 348; hanc chartam [Petri P.] multi de ~iatis militibus perlegentes ‥ predicaverunt cuncta fore vera que scribebantur. erant autem milites qui hanc sectam coluerunt Willelmus Nevile [et al.] Id. HA II 159.  c 1402 cape ‥ cum falconibus aureis ~iatis Invent. S. Paul. 502.