catomus
cătōmus, i, m. [κατ᾽ ὤμους],
- the shoulders (late Lat.): catomus cervix, Gloss.: catomis caedi, Schol. Juv. 2, 142; cf. catomidio.
Cervixin Gloss. Arabico-Lat. ex quo conficit Josephus Scaliger Epist. 144. et 146. ex Græc.
Catomis cædere, esse in cervicibus cædere, quod quidam ex Scriptoribus Latinis
Catomidiaredixerunt,
Venerabilem senem in publica facie Catomis ceciderunt. Id
est, palam et propatulo plumbatis in cervicibus ceciderunt, ut Catomisaccipiatur ibi
Pro sacrifica, ne,... Cathomis te cædi jubeam. Ado
Viennensis et Beda in Martyrol. 15. Jun. : Deinde a Valeriano judice Catomis cæsus
in confessione permansit.
Cum eum ad deorum cultum vocare non posset, Cathomis cædi
jussit.Hæc enim Catomata sistitur equuleo, Cæditur, exungulatur, atque flammis uritur. Vita ejusdem S. Eulaliæ ex Breviario Palentino et aliis : Tunc
Calpurnianus turbido furore succensus, putans pudicam virginem more infantum a tergo
corporis emendari, jubet per officium curatoris eam Catomari... Cumque Catomaretur
corpus ejus delicatum et sanctum, illatæ cædis verbera æquo animo sustinebat.
Verum catomos genus virgæ fuisse videtur innuere vetus Interpres Juvenalis ad Sat. 3 :
Quia aut Catomis cædebantur, aut quia manibus vapulant cunei per
civitatem. Ita enim legendum plane convincunt præallata. Ubi Catomis cædi, et
manibus vapulari, diversa esse innuuntur. Certe Papias
Catomos, virgas ferreasinterpretatur : Breviloquus etiam
Catomide virgis ferreis intelligi non possint, sed de vimineis capienda ejus verba videantur.
Catomo
suspendi, in Actis S. Babylæ Rex
jussit tres infantes levari in Catomo , et primo dari duodecim plagas, secundo autem
novem, etc. Et apud Adonem et Bedam 18. Nov. : Catomo suspendi eum, ac
verberari, et postremo etiam decollari jussit. Quam quidem loquendi formulam
censet idem Scaliger intelligendam de iis qui flagris cædebantur, funibus utrinque a terra
levati, et ita suspensi, ut cervices a terra longius, quam pedes exstarent. Nicolaus
Alemannus in Notis ad Anecdota Procopii pag. 85. 1. Edit. : Κατ᾽
ὤμους καὶ νῶτα cædi esse Vix hæc profatus, pusionem præcipit, Sublime tollant, et manu pulsent nates, Tenerumque diris ictibus tergum secent. Vita S. Nicolai Studitæ pag. 911 : Ἄνδρες δὲ τούτου
κατ᾽ἄμφω τῷ χεῖρε ἀπαιωρήσαντες, ἀνηλεῶς τοῖς βουνεύροις κατήκιζον ἕτεροι.levari in Catomoesse in alienos humeros attolli volunt. Sed et olim veteres, ut et hodie, reorum humeros cædebant, ut
Catomidio.