cava
cava, ae, f., s. cavus.
căva, æ, f. (cavus), fossé : Grom. 217, 1, 10, etc.
Cava, nostris
cavata. Gloss. Lat. Græc. :
Certis locis vias, Cavas,
itinera, coronas. Idem : Quicquid viarum, riparum, Cavarum, etc.
Et lib. 2. Strateg. cap. 2 : Hannibal contra Marcellum pugnaturus, Cavas et
præruptas vias objecit. Vetus Charta Cornutiana edita a Suaresio : Id est
a Cava arcus qui mittitur ad Prætorium, etc. Infra : Quæ sepis descendit
per regam aut ad viam Cavam, sive ad torum, quæ redit usque ad arcum supradictum,
etc. Anonymus Salernitanus parte 7. Chron. : Moxque locum ubi Flumicellus
dicitur, misit, Cavæque sunt ibidem antiquitus factæ, et est tutissimus locus.
Anno 1271. In festo S. Michaelis post Vesperas
cecidit fulgur in cœmeterio nostro magnam Cavam faciens, etc. Marten. tom. 3.
Anecd. col. 17. ex Chronico Siciliæ : Et tenuit eam obsessam annis fere duobus et
dimidio, et finaliter obtinuit eam propter quamdam quam fieri fecit Cavam per sub
mœnia dictæ civitatis Neapolis, et ex ipsa Cava mœnia ipsa fuerunt diruta, per quæ
diruta mœnia idem Rex Conradus intravit violenter. Cava idem est hic quod
Cuniculi, Gall.
Dicti
Messanenses galeam dictorum trium Congregationum Gentium Panormi, quæ applicuerat
usque ad Cavam mœnium, et ibi interfecerat multos Gallos illic inventos, rebellaverunt
similiter contra dictum Regem Carolum.Inde vero transit ad
profundam et obscuram Cavam, scil. viam. Vide tom. 2. pag. Gaba.
Cavæ,
Κόους, τὰ κοιλώματα τῆς γῆς, καὶ πάντα τὰ σπήλαια ἔλεγον.Cavain. Lit. remiss. ann. 1411. in Reg. 165. Chartoph. reg. ch. 261 :
Le
suppliant espia icellui Mathieu en un Cavain lez la mote des leux. Monstrelet.
3. vol. ad ann. 1452. fol. 42. v° : Les Picards trouverent un Cavain de chemin
malaisé à descendre et les convint planer du long du chemin. Ejusdem originis
est vox Cavaras, Cavus, vulgo
d'Estrommelann. 1308. in Reg. 72. ch. 309 :
D'ycelle terre... renforcher les traus ou Cavaras
ou li cours de l'yaue a faiz faire ou poura faire, sur le pointe de la terre, qui est
darriere ledit molin. Chaver vero, pro Cavare, Gall.
Adonc li lions commença à Chaver, et fist convenable fossé Chever, in Ch.
ann. 1407. ex Tabular. S. Joan. Laudun. : Nulz ne puet, ne ne doit aler Chever,
haver, faire pierres, ne autre quelque chose en une certaine quarriere. Chiever,
in Gest. Ludov. Pii cap. 18. tom. 6. Collect. Histor. Franc. pag. 155 : La goute
d'iaue, qui chiet continuement, Chieve la pierre dure.Cavain, in Lit. remiss. ann. 1456. ex Reg. 138. ch. 218 :
Lesquelz
compaignons se assemblerent pour eulx esbattre, faire leurs Cavains et bouhours, ainsi
que acoustumé est de faire parchacun an le jour des brandons. Ubi de pugna
ludicra aliisque ludis hac die peragi solitis sermo est ; quod in vallibus peragerentur,
forte Cavainsnominarunt.
Cave oley inquantentur quolibet anno. Quædam Cava seu volta
lapidea, apud Fantonum Hist. Avenion. pag. 164.Item grangiam et Cavam
existentes extra muros dicti castri. Quæ sic Gallice redduntur in Ch. Blanchæ
reg. Navar. ibid. fol. 248. v°. col. 2 : Item la grange et la quave, qui sont
dehors les murs dudit chastel. Testam. Audoyni card. Ostiens. ann. 1363. ex Cod.
reg. 4223. fol. 138. v° : Item lego conventui monialium S. Laurentii, infra
civitatem Avenionensem, turrim et Cavam meas, quas feci ædificari. Adde Chartam
ann. 1058. apud Murator. tom. 1. Antiq. Ital. med. ævi col. 190. Unde Encavage, vectigal, quod pro doliis in
cavamdemittendis solvebatur. Stat. scabin. Maceriar. Mss :
Chacune queue doit cinq deniers, tant pour l'Encavage que pour
l'asseage.Cava, apud Innocent. de Casis litterar. pag. 243.
Transitaque Cavea Roob, in planitiem pervenerunt.Vacua partu, in Glossis Sangerman. MSS. num. 501.
De summata urnarum vel Cavarum unum denarium. Sed legendum
Canarum, ut cuique patet. Vide Canna 4.