cenito
cenito, to dine often, dine habitually
Could not find cenitando in Logeion dictionaries.
cenitando present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of cenito
cēnĭto (caen- and coen-), āre, v. freq. [ceno],
- to dine often or much, to be accustomed to dine, to dine (rare but class.).
- α Absol.: si foris cenitarem, Cic. Fam. 7, 16, 2: apud aliquem, id. ib. 7, 9, 7; 9, 16, 7; Plin. 33, 11, 50, § 143; Suet. Aug. 76: in superiore parte aedium, Varr. L. L. 5, § 162 Müll.: nonnunquam et in publico, Suet. Ner. 27: cum aliquo, Val. Max. 2, 1, 2 al.— Pass. impers.: cenitatur, one dines: patentibus januis, Macr. S. 2, 13, 1.—
- β To dine upon; with acc.: epulas sacrificialis cum aliquo, Ap. Met. 9, 1, 9.
cēnito, āvī, āre (Frequ. v. ceno), oft-, gewöhnlich speisen, zu speisen pflegen, foris, Cic.: in superiore parte, Varr. LL.: in publico, Suet.: in tricliniis caelestibus, Arnob.: apud alqm, Cic.: foris apud alqm, Apul.: cum alqo, Val. Max.: solus cenitabat, Suet.: triclinium, ubi delicate cenitaret, Varr.: ad focum hieme ac frigoribus cenitabant, aestivo tempore in loco propatulo; rure in chorte, in urbe in tabulino, Varr. fr.: eodem argento apud omnes cenitavisse ipsos, Plin.: ut per Dionysia largiore sumptu cenitarent, Gell. – unpers., patentibus ianuis cenitatur, Macr. sat. 2, 13, 1. – m. Acc., sacrificales epulas cum alqo, Apul. met. 9, 1.
cēnĭtō, (15) āvī, āre, fréq. de ceno, intr., dîner souvent : si foris cenitarem Cic. Fam. 7, 16, 12, si jʼavais lʼhabitude de dîner en ville ; solus cenitabat Suet. Aug. 76, 2, il prenait ses repas seul || [pass. imp.] patentibus januis cenitatur Macr. Sat. 2, 13, 1, on dîne à portes ouvertes.
cēnitō —, —, āre, freq.
- ceno, to dine often, dine habitually: foris; apud alqm.