centuplus
centū̆plus, a, um, adj. [centum-plus],
- hundredfold, centuple (eccl. Lat.): fructus, Vulg. Luc. 8, 8: fenoris usus, Alcim. Avit. ad Sor. 365: augere populum suum centuplum, Vulg. 1 Par. 21, 3.—As subst.: centū̆plum, i, n., a hundredfold: accipere, Aug. Civ. Dei, 20, 7; Vulg. Matt. 19, 29: invenire, id. Gen. 26, 12: reddere alicui, Salv. adv. Avar. 3, 17.
centuplus, a, um (centum u. plus), hundertfach, fructus, Myth. Lat. 2, 15. Vulg. Luc. 8, 8: fenoris usus, Alcim. Avit. carm. ad Sor. 365: augere populum suum centuplum, Vulg. 1. chron. 21, 3. – subst., centuplum, ī, n., das Hundertfache, accipere, Augustin. de civ. dei 20, 7. Vulg. Matth. 19, 29: invenire, Vulg. genes. 26, 12: reddere alci, Salv. adv. avar. 3, 17.
species quae ex eadem stirpe pululantes ~is metrorum frondibus contexuntur
semen ‥ quod in vestri favoris fundum cecidit, mox ‘ortum fecit fructum ~um’ [] Luke viii 8
ut in hac vita ~um acciperet [cf. ]Matth. xix 29
ad cumulum plenissimae veritatis ‥ ~um addidistis
nec dimittet eum [princeps ] ‥, set forsitan in ~um puniet
numerus infidelium ‥ videbatur excedere fere fideles in ~um
dum populus unus ‥ triplum panis absumeret et vini ~um ad id unde sustentabantur plures gentilium populi
si diameter solis comparata ad diametrum terre ducatur in se cubice, fiet cubus qui erit ~um et septuagesimum fere
qui de thesauro sue gracie singula merita ~o recompensat
centŭplus, a, um (centum, cf. duplus, etc.), centuple : Avit. Ep. 6, 65 || n. centuplum, le centuple : Aug. Civ. 20, 7.