charpa
Charpe, Instrumentum ferreum, quo ad secandum utebantur. Arest. ann. 1345. 6. Aug. in vol. 2. arestor. parlam. Paris. :
Ubicumque nos
contingit comedere coronam regiam portantes ; panetarius (habet) panem
coctum, gruellos, mapas, manutergia, telas albas ad reponendum panem oris, buletelos,
corbeliones, Charpas, saccos, et omnes alias res residuas pertinentes ad servitium
officii panetariæ. Lit. remiss. ann. 1467. in Reg. 195. Chartoph. reg. D'une Charpe que le suppliant tenoit, et de laquelle il
besoignoit en sa vigne, couppa en ung buisson ung gros baston. Aliæ ann. 1476.
in Reg. 201. ch. 77 : Une charpe ou ferrement, dont il se efforsoit escorser ledit
bois.