cheminus
Chemin. Leges Edwardi Confess. cap. 12 :
Alia, (pax Regis) quam habent 4. Chemini
Watlingstrete, Fosse, Hikenildstrete, et Ermingstrete. De his 4. cheminis Angliæ
majoribus, vide præterea Leges vernaculas Willelmi Nothi cap. 30. et Henricum
Huntindonensem lib. 1. pag. 299. Dedit nobis in
escambium Chimini, versus boscum 8. acras. Justus Abbas in Serm. ad
Cistercienses : Ipsa nostra habitacula urbibus similia sunt, et ut vulgo dicitur,
in Chimino posita, commeantibus quadriviatim patent. Charta ann. 1227. in Tabul.
Ecclesiæ Meldensis pag. 32 : A monte Dolio usque ad Cheminum ferratum quod vadit de
Meldis ad Pontmorte.
Burgus S. Johannis in Valleia... est in censiva
dictorum abbatis et conventus cum vicis ejusdem burgi et Cheminis, et aliis
locis. Alia ann. 1176. inter Probat. tom. 2. Hist. Lothar. col. 382 : Sicut
Chiminus vadit de Sirocour versus Tautonvillam.
Cheminumvocari annotat Consuetudo Claromontensis art. 229. viam majorem, quæ in latitudine continet 32. pedes, proinde minorem Regia, quæ continet 64. pedes : majorem vero
Via, quæ continet 16. pedes. Ita etiam Rastallus Anglus :
Chemin est le haut
voy, l'ou chescun home passe, qui est appellé Via Regia. De vocis origine non
constat, quam Gallicam veterem putat Bergerus lib. 3. de Viis Roman. cap. 49. § 5.
Stephanus Guichartus in Harmonia etymol. ab Hebræo Chamac, deducendam putat, i. circuire, ambire, declinare, ire, et ambulare. Vide Pax Regis,
Via ferrataet Caminus 2.
A dicto molendino usque ad magnum Cheminum levatum
tendentem apud pontem d'Acroiche. Vide Levata 3.pedagiumexigitur. Charta ann. 1281. in Reg. 53. Chartoph. reg. ch. 279 :
De quodam latrone capto in uno quatuor
Cheminorum pedagialium et principalium in villa S. Maxentii et extra. Vide in
Via 1.Consuetudines
omnes quas in parrochia Belliloci et de Centrengiis accipiebam, videlicet arbannum,
biennum, præposituram, forisfactum monetæ, furtum, murtrum, Chiminum, gladium extractum,
equitatum meum, etc... Pro quitatione autem harum consuetudinum constituerunt mihi
Canonici... in excambitionem octoginta libras.Cheminisseu viis publicis perpetrantur. Vide in Via 1.
baillivas, seu limites onera portabant : ex Gallico
Nullus Forestarius de cætero, qui non sit Forestarius de feudo, reddens
firmam nobis pro bailliva sua, capiat Cheminagium : scilicet pro careta per dimidium
annum 2. denarios, et pro equo qui portat summagium, etc.
Quod ipsæ et earum successores in perpetuum sunt quietæ de
Cheminagio per omnes forestas nostras in Comitatu Warrici et
Gloucestriæ.Item
inquiratur si aliquis Forestarius de feodo, vel alii ceperint finem vel mercedem aliquam
pro Cheminagio aliter quam ipsos percipere licet. At vir doctus contendit
legendum in Charta de Foresta laudata, Chimagium, itaque haberi in ipso textu.
Chiminagiumlegitur in Abbrev. Placit. Pasch. ann. 22. Eduard. I. Suth. rot. 5. pag. 291 :
Walterus de Everle, custos forestæ regis de Pambere implacitatur per
Johannem de la Consande et Johannem Morwarde de Iwode... quod exigebat de eis
Chiminagium et expeditionem canum contra formam cartæ regis Henrici, patris regis
nunc. Qui Johannes et Johannes pecierunt licentiam recedendi de brevi suo et
habent.Ranulphus Alians concessit... consuetudines omnes quæ habet in Buxia, et
Chinatgium, excepto Forestagio concedentibus dominis de Isla... Giraudus
Berlant filiusque ejus concesserunt Monasterio S. Cypriani consuetudinem Chinatgii, et
cætera quæ a senioribus suis de Isla in Buxia obtinebat. Chemagii vel
Chimagiimeminit Raguellus ex Charta ann. 1387. aitque esse præstationem vel telonium pro
cheminoseu via : sed, aut fallor ipse, fallitur. Est enim
Chemagiumidem quod
Cimagium, jus scilicet utendi supremis ramis arborum in forestis, quos
Cimesdicunt. Charta Gaufredi Liziniacensis Dom. Volventi et Merventi ann. 1233. qua Eleemosynariæ S. Thomæ Fontenacensi suum
de Mervent:
Ce est à savoir à prendre à l'usage de la
maison devant dite, tant cum un chevaux, o uns asnes, lor en porra apporter daus Cimaus,
et daus branches, qui remandront au servant, qui de ma fourest devant dite tranchera et
mettra son chauffage au Signor de Fontenay. Et si les branches et la Cimau devant dit ne
soffisent au devant dit freres au chauffage de os et dau pauvres de la maison devant
dite, je lor ay donné congé et pouer de prendre lor bois sec, etc.Chiminagiis, piscariis, molendinis,
etc.Cheminisseu viis publicis a prætereuntibus exigitur. Charta ann. 1239. inter Probat. Hist. Sabol. pag. 349 :
Præterea dedimus
eidem Jacobo (dom. Castri Gonterii) et suis heredibus in maritagium cum
Haloysia supradicta, omnes Cheminos totius castellaniæ de Melleio, cum omni jure et
dominio, cum omnibus passagiis et coutumiis et quibuslibet exactionibus levandis
qualicunque die in dictis Cheminis evenerint, vel potuerint evenire. Arest.
parlam. Paris. ann. 1283. in Reg. 34. Chartoph. reg. fol. 38. v°. ch. 46 : Gentibus
domini regis..... dicentibus, ..... quod omnia averia venientia de Flandria in Franciam,
Campaniam, Burgundiam, Provinciam et ultra montes, debent Cheminum apud Bapalmas.
Debent Pedagium apud Bapalmas, in Chart. ejusd. argumenti e Chartul. Philipp. Aug.
Doient passer et aquiter à Bapaumes, in Chart. Gall. ann. 1202. utraque apud
Thierry, Histor. Commun. Ambian. pag. 179. et 180.
Cheminnostris, eadem notione. Pedag. Peronæ ann. 1295. in Chartul. 21. Corb. fol. 356. v°. :
Item tous vins de France et de Bourgoingne allans desdits lieux en
Flandres doivent Chemin a Peronne. Vide Cheminagium in Cheminus
1.bannitus, petit, ut secure, quo voluerit, possit abire. Lit. remiss. ann. 1455. in Reg. 183. Chartoph. reg. ch. 4 :
Pendant que le suppliant estoit en franchise, l'en proceda
contre lui par bannissement..... Après ces choses demanda ledit suppliant Chemin royal à
laditte justice, ainsi qu'il est accoustumé de faire audit lieu de Rouen ; ce qui lui
fut accordé, et de fait fut mené par la justice dudit lieu jusques à une lieue dudit
Rouen en tirant vers S. Maslo de Lisle, ainsi qu'il avoit requis : mais pour ce qu'il ne
lui fut aucunement baillié lettre de seureté de sa personne, ne osa tenir le chemin à
lui baillié. Qua ratione vero id exsequebantur, discimus ex aliis Lit. remiss.
ann. 1413. in Reg. 167. ch. 290 : Pour ce que le suppliant fu hastivement poursuivi
de justice, se bouta en franchise en l'église de la parroisse, où il fu
bien un mois ou environ. Après requist voye de droit lui estre ouverte, selon la
coustume et usaige du pays. Pourquoy il eust esté délivré et mis hors de l'église par
quatre chevaliers par l'ordonnance de justice et eust esté banni de nostre duchié de
Normandie.Cheminisseu viis publicis consedere solebant meretrices, ut obvios quosque ad se allicerent,
Femmesvel
Filles de Cheminappellabantur ; quem usum antiquissimum esse probat exemplum Thamar, Genes. cap. 38. v. 14. Lit. remiss. ann. 1398. in Reg. 153. Chartoph. reg. ch. 492 :
Pour cause d'une fillette commune ou Femme de Chemin et de
dissolue vie, etc. Aliæ ann. 1404. in Reg. 159. ch. 284 : Une femme de
Chemin feust admenée par le varlet du suppliant en son hostel. Denique aliæ ann.
1457. ex Reg. 187. ch. 280 : Les supplians qui aucunement se doubtoient que icelle
fille fust femme ou fille de Chemin, etc. Fames de Chans, in Consuet. MSS. S.
Genov. ad ann. 1282. fol. 26. r°.