choua
Cohua, Gall.
Chouagium, vulgo
Chouispensitari solitum, ut
Cohuagium. Charta ann. 1251. tom. 1. Probat. Hist. Brit. col. 948 :
Deventum est ad concordiam in hunc modum, quod prædictam
Chouam faciemus in platea coram ecclesia, ubi stallagia erant.... Et illa die nullus
intrabit Chouam, causa emendi vel vendendi. Item volumus et concedimus pro nobis et
nostris hæredibus, quod de blado priorum de Trinitate, de Bodieuc et de S. Leviano
Chouagium non solvatur.... Concedimus quod si contingat prædictos priores aliquid emere
infra Cohuam (sic) prædictam ad usus suos proprios, quod de hujusmodi
solvere non teneantur Cohuagium (sic) nec costumam. Alia ann. 1283.
ibid. col. 1067 : Et est acordé entre le duc et nous que nous aurons la moitié des
Choes de Dinant. Infra
semel et iterum
Chouelegitur. Charta Joan. de Couciaco dom.
de Pinonann. 1248. in Reg. 74. Chartoph. reg. ch. 116 :
Quittamus quemdam redditum, quem habebamus in dicta villa de Pinon, qui Chouage
vulgariter appellatur. Perperam Chouage, pro
Corvage, in Recogn. feud. ann. 1348. ut videre est infra in
Corvagium. Vide Cohuæ.