circellio
circellio, ōnis, m. = circumcellio, Augustin. in psalm. 132, 3. Gloss. Scal. V, 596, 41.
Quid sibi
vult nomen Monachorum ? quanto melius dicimus nos quid sibi vult nomen Circellionum ?
sed non, inquiunt, vocantur Circelliones . Forte corrupto sono nominis eos appellamus.
Dicturi sumus vobis integrum nomen ipsorum ? forte Circumcelliones vocantur, non
Circelliones, etc.
Omnesque pariter... palam virus
pestiferæ mentis vomentes, Circillionem rerumque cupidum, et prædiis aliorum
invasorem, suarum animarum jugiter oratorem, publica voce
clamabant.Ἄλλος
τις τῶν κυκλαρίωνetc. Vide Circumcelliones.