circinare

circinare [CL] 1 to trace in a circle. b to sketch. s608 Kinegilsus ‥ filium suum Kinewalcum fecit jurare ‥ quod ipse ecclesiam ‥ construeret in Wintonia et terram quam circinnaverat eidem ecclesie ‥ offerret Ann. Wint. 5.  b s1233 hec visio [sc. quatuor soles adulterini] multis apparuit, ex quibus unus fuit J. episcopus Hertfertensis, qui figuras ‥ fecit ~ari per manum capellani sui M. Par. Maj. III 243. 2 a to encircle. b to gather round. c to circle round. d to circle in. e (intr.) to curve round in an arc. a circinet aurum / subtiles digitos Vinsauf PN 607.  b signum benignitatis pastoris est quod greges non diffugerit [sic], sed pascentes suos ~ant pastores Fleta 167.  c quisve polos et eosdem Ixionis axes / circinet? Hanv. VII 237 p. 350.  d visus est vespertilio ‥ easdem importune auras et maxime circa solium regis ~ans Devizes 25v; alauda ‥ / in sublime volat, girando circinat auras Neckam DS II 769; dolium ‥ rotans et in se revolvens eosdem ~abat fluminis fluctus Gerv. Tilb. III 90.  e de turre prefata murus paululum ~ando procedens ‥ ad capellam sibi proximam pervenit Gerv. Cant. I 15.