circino
circino, to make round, round
Could not find circinata in Logeion dictionaries.
circinata perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter nominative plural of circino
circĭno, āvi, ātum, 1, v. a. [circinus],
- to make round, to round (perh. not ante-Aug.): arbores, quae in orbem ramos circinant, Plin. 17, 12, 17, § 88; 16, 38, 73, § 185: circinatum tympanum, id. 18, 34, 77, § 332: folia circinatae rotunditatis, id. 16, 23, 35, § 86—Poet.: (Cyllenius) inclinat cursus, et easdem circinat auras, flies through in a circular course, * Ov. M. 2, 721: utque suos arcus per nubila circinat Iris, vaults, arches, Manil. 1, 710.
circino, āvī, ātum, āre (circinus), kreisrund-, kreisförmig machen, runden, ramos in orbem, Plin.: suos arcus per nubila (v. der Iris), Manil.: poet., auras easdem, kreisförmig durchfliegen, durchkreisen, Ov.: Partiz. circinātus, a, um, gezirkelt, kreisrund, kreisförmig, rotunditas, Plin.: forma, Plin.
See: circinare
circĭnō, āvī, ātum, āre (circinus), tr., arrondir, former en cercle : arbores quæ ramos in orbem circinant Plin. 17, 88, les arbres qui arrondissent leurs branches en cercle || parcourir en formant un cercle : Ov. M. 2, 721.
- 1. (Plin. Mai.) rondbuigen [ramos in orbem];
- 2. (Ov.) in een cirkel vliegen door, cirkelen door (m. acc.) [auras].
circinō —, —, āre
- circinus, to make round, round: easdem circinat auras, i. e. traverses in a circle, O.