circino
circino, to make round, round
Could not find circinatum in Logeion dictionaries.
circinatum perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle masculine accusative singular, supine of circino
circĭno, āvi, ātum, 1, v. a. [circinus],
- to make round, to round (perh. not ante-Aug.): arbores, quae in orbem ramos circinant, Plin. 17, 12, 17, § 88; 16, 38, 73, § 185: circinatum tympanum, id. 18, 34, 77, § 332: folia circinatae rotunditatis, id. 16, 23, 35, § 86—Poet.: (Cyllenius) inclinat cursus, et easdem circinat auras, flies through in a circular course, * Ov. M. 2, 721: utque suos arcus per nubila circinat Iris, vaults, arches, Manil. 1, 710.
circino, āvī, ātum, āre (circinus), kreisrund-, kreisförmig machen, runden, ramos in orbem, Plin.: suos arcus per nubila (v. der Iris), Manil.: poet., auras easdem, kreisförmig durchfliegen, durchkreisen, Ov.: Partiz. circinātus, a, um, gezirkelt, kreisrund, kreisförmig, rotunditas, Plin.: forma, Plin.
See: circinare
circĭnō, āvī, ātum, āre (circinus), tr., arrondir, former en cercle : arbores quæ ramos in orbem circinant Plin. 17, 88, les arbres qui arrondissent leurs branches en cercle || parcourir en formant un cercle : Ov. M. 2, 721.
- 1. (Plin. Mai.) rondbuigen [ramos in orbem];
- 2. (Ov.) in een cirkel vliegen door, cirkelen door (m. acc.) [auras].
circinō —, —, āre
- circinus, to make round, round: easdem circinat auras, i. e. traverses in a circle, O.