clausor
clausŏr ou clūsŏr, ōris, m. , qui enferme : Sid. Ep. 8, 6 || forgeron, orfèvre : Vulg. Reg. 4, 24, 14 et 16.
clauditseu cingit urbem, Gall.
Assueverant clausi
insidiari Clausoribus, et dum in meridie foris dormiretur, aliquando cum
impetu de intus erumpebant : ut non sine cæde et rapina somni
rumperentur.