clausum
clausum, an enclosure
clausum, i, v. claudo fin.
clausum, (14) ī, n. (clausus), ¶ 1 endroit fermé : sub clauso habere Col. Rust. 7, 6, 5, tenir sous clef ¶ 2 fermeture : clausa domorum Lucr. 1, 354, les fermetures des maisons, cf. Sall. J. 12, 5.
Spatium certum septis quibuslibet conclusum: cujusmodi
Arcifinalesagros vocant Siculus Flaccus et Frontinus, quod videlicet a septo suo et spatio, seu finibus, finalem, id est vicinum arcerent. Testamentum Widradi Abbatis Flaviniacensis :
Totum illum Clausum, quem
nos jussimus plantare, etc. Infra : Et illum Clausum in ipso Ariaco,
etc. Vetus Charta apud Perardum in Burgundicis : 5. mansos cum Clauso
dominico. Alia apud Columbum in Episc. Vivar. lib. 1 : Rostagnus Conventus
Pistensis ann. 864. tom. 2. Spicilegii Acher. : Id est, mansa in gyro Monasterii
sita, et ut vulgo loquimur, Clausi vinearum. Charta Thomæ Comit. Mauriannæ ann.
1216 : Decem sometas vini meri de suo Clauso. In alia Umberti II. Comit.
Sabaudiæ : Clausi vineæ indominicati. Adde Suger. lib. de Administrat. sua
cap. 20. Histor. Vastinensem pag. 296. etc. Claustrum, in Hist. Eduardi III. reg. Angl. ad. ann. 1331. pag. 400. edit. Hearn. :
Sed non fuit sibi permissum ecclesiam neque Clausum
intrare.clausum ī, n
- claudo, an enclosure: in clauso linquere, in confinement, V.