cocina
cocīna, s. coquīnus.
cŏcīna, æ, f. , Prisc. Gramm. 4, 5, c. coquina.
Coquina, nostri
Inium (æneum) ubi strias Cocinant. Perperam in edit.
Pithœi concinunt. Chrodogangus Metensis Episcop. in Regula Canonicor. cap. 13 :
Laici Cocci ad Coccinandum tantum ingrediantur. Sed an a Cocina, efficta sit vox
Cozine, pro tumultu, contentione, rixa, vel prælio, ita ut primitus usurpata fuerit pro Coquorum vel
Cocionummutuis inter se rixis, nolim temere definire. Philippus
Mouskesin Hist. Franc. MS. in Chilperico :
Ensi par cele dame sote Commença Cozine et rihote. In Ludovico Pio : Asseurez fu de la tierre. Kil n'i ot Cozine ne guerre. Mouskes:
.... Puis ot anui Entraus deux et Cozine grant.