cogitatus
cogitatus, deliberate
Could not find cogitatusque in Logeion dictionaries.
cogitatusque masculine nominative plural, masculine genitive singular, masculine nominative singular, masculine accusative plural of cogitatus2
cōgĭtātus, a, um, Part., from cogito.
cōgĭtātus, ūs, m. [cogito],
- a thinking, thought (late Lat.), Ap. Met. 4, 5, 3; Tert. Idol. 23; Vulg. Eccl. 9, 23 al. (but in Sen. Ep. 11, 9, cogitatus is part. pass.).
cōgītātus, ūs, m. (cogito), das Denken, der Gedanke (Ggstz. actus, factum), Apul. met. 4, 5 in. Tert. de idol. 23. Augustin. conf.: Plur., cogitatus pii et benevoli, Tert. de anim. 58. – ➳ Sen. ep. 11, 9 ist cogitatus Partizipium von cogito.
seu ~uum rationibus vel fratrum ‥ precibus coactus
clanculo cordis ~u
omnes ~us nostros, sermones et actus
respondit ille ~ui meo
solus finis quem [homo ] in omni ~u actuque suo per amorem debet intendere
jactantes ~um suum in Domino, auxilium postulabant a celo
licet ‥ Christiane religionis cura et ‥ tutela ecclesie ‥ nostros ‥ occupent ~us
partes illas ‥ adire nunquam mens concepit nec peperit ~us
ne benefactorum nostrorum memoriam a ~u nostro ‥ evellat ‥ oblivio
1 cōgĭtātus, a, um, part. de cogito.
2 cōgĭtātŭs, ūs, m. , pensée : Apul. M. 4, 5 ; Tert. Idol. 23.
- 1. het nadenken;
- 2. plan.
cōgitātus
adj.
- P. of cogito, deliberate: iniuria: verbum.