colta
De Colta quam inter se
posuerunt Clerici civitatis Reginæ in subsidio dando Communi Reginorum pro strata
inglaranda, qua itur Parmam. Chron. Parmense ad ann. 1246 :
Imperator... percipiebat omnes redditus Episcopi et magnas Coltas imponebat
Ecclesiis. Et ad ann. 1303 : Ordinatum fuit, quod deinceps solverent
Coltas suas et mutua per æstimum. Vox etiamnum ab Italis usurpata. Occurrit
eadem notione in Chronico Mutin. apud Murat. tom. 11. col. 115. 118. 119. et 120. alia
vero notione in Collecta 4.
Colobium, Charta ann. 1288. apud Ludewig. tom. 11. Reliq. Mss. pag. 637 :
Præsertim volumus, quod nullus deferat
tunicas crustatas seu capucia, aut Coltas, vel yopas in foro rerum venalium venales
præter in nundinas, quod interpretatur forum annuale. Ubi versio Germanica habet
Kolten.