colubrina
colubrīna, æ, f. (colibrinus), serpentaire [plante] : Ps. Apul. Herb. 14.
Colubrinis et serpentinis deturbant fatigantque.
Breydenbach Itiner. Jerosol. pag. 268. de ead. Obsidione : Colubrinis et
serpentinis nostros deturbant. Leges municip. Mechlin. tit. 11. art.
Nemini fas est intra mœnia bombardas manuarias aut Colubrinas secum
ferre, nisi, etc. Ariost. in suo Orlandolib. 9 :
E qual bombarda, e qual nomina scoppio, Qual simplice cannon, qual cannon doppio, Qual sagra, qual falcon, qual Colubrina Sento nomar, come al suo auctor piu aggrada. Æneo instrumento, quod
Colubrinam Galli vocant, ictus cecidit. Culevrine, in Lit. remiss. ann. 1455. ex
Reg. 187. Chartoph. reg. ch. 93 : Les Anglois faisoient grans manieres de getter
canons, Culevrines et autres vuglaires, icellui suppliant doubtant avoir le cop desdiz
vuglaires ou Culevrines, etc. Vide Ribaudequinus.