colurnus
colurnus, of the hazel, of hazel-wood
cŏlurnus, a, um, adj. [transp. for corulnus, from corulus = corylus],
- made of the hazel-bush: verna, Verg. G. 2, 396 Serv.; cf. Prisc. p. 595 P.: hastilia, Paul. ex Fest. p. 37, 7 Müll.
colurnus, a, um (st. corulnus v. corulus, s. Prisc. 2, 62 u. Schol. Bern. Verg. georg. 2, 396; falsch von cornu, Placid. Gloss. V, 14, 37), haseln, aus Haselholz, veru, Verg. georg. 2, 396: hastilia, Paul. ex Fest. 37, 7.
abellanus vel ~us,hæsl
gens ista colurnis / in veribus vertit membra veruta foco [cf. ]Verg. G. II 396
oppida diffuso Hripis amplificare colurno
cŏlurnus, (16) a, um (corulus), de coudrier : Virg. G. 2, 396.
Colurna vasaColurna
virgaTheosopho spirans animo cognata synergus Oppida diffuso H Ripis amplificare Colurno . Populnus, quernus, ficulnus, tolle Colurnus , etc. Colurna virgulta, seu virgæ e corylo inter sacras supplicationes deferebantur Mediolani in ecclesia Ambrosiana, ut testatur Ordo ejusd. eccl. antiquissimus apud Murator. tom. 4. Antiq. Ital. med. ævi col. 842 :
Et semper portat primicerius tabulas et Colurna virgulta intus
cum foliis. Rursum idem legitur in alio Ord. ann. circ. 1130. ibid. col. 899.
Monet præterea D. Falconetmale Cornum in Glossis hic laudatis confundi cum Corylo ; unde perperam
colurnus
adj.
- for * corulnus, from corylus, of the hazel, of hazel-wood: verna, V.