cominum
comīnum, s. cumīnum.
cŏmīnum, v. cuminum : Diocl. 1, 32.
Arrestata fuerunt... duodecim pontes Comini et
duæ capsiæ papirii. Leudæ major. Carcass. MSS. : Item pro cargua de
Comino, xviij. den. Ubi versio Gallica ann. 1544 : D'une charge de Comin,
etc. Occurrit præterea in Stat. Riper. cap. 12. fol. 3. v°. et in Chartul. S.
Dion. Exoldun.