commembris
commembris, is, m. , membre avec : Adamn. Vit. Col. 2, 30.
Si enim a quolibet digne percipitur (Christus in Eucharistia) quid
aliud quam summo illi Capiti cohærentem, per sui ipsius quam suscipit carnem, illico
Commembris efficitur. In Epistola Nuncupatoria ad eosdem libros idem Guibertus
habet : Christus in cœlo suos sibi Commembres unit. Vita S. Columbæ Abbat.
tom. 2. SS. Junii pag. 225 : Quia Dominus Austrum nunc in Aquilonarem convertet
flatum, nostros de periculis Commembres retrahentem.