commotus
commotus, moved, excited, aroused
Could not find commotior in Logeion dictionaries.
commotior masculine vocative singular comparative, feminine nominative singular comparative, masculine nominative singular comparative, feminine vocative singular comparative of commotus
- a moving, agitation, Varr. L. L. 5, § 71 Müll.; Cael. Aur. Tard. 5, 10, 95; v. commotiae.
unius kemmoti solum, id est quarte partis cantaredi
castellum de Kaerdigan cum quodam camao illi castello adjacente
iiij cantredas et kimoth’ que dicitur Bisbirwern’, que ‥ castello de Kardigan’ adjacet
retentis ad opus nostrum duobus commok’ de eodem honore [de Kaerdigan ]
habere faciat ‥ j ~um terre, sc. Crewethyn [] Carn
ita quod nihil de propria hereditate habuit preter duos ~os, sc. Geneurglin et Hyscoid
habeat de dono nostro ‥ commortium de Agwennenit [] de terris Mereduki ‥ et commortium de Perver’ [ Card ] de terris Resi W. Carm
redderet regi ij ~as, sc. Pristaton’ [] et Kreudyn [ Flint ] Carn
cum uno comotho ‥ qui vocatur †Creuchin [(l. Creuthin ]
privatus est ‥ de comoto de Maywenet [], qui alios duos ~os valet Card
omnes homines ~orum vicinorum habere debent ‥ mercatum suum ad dictam villam(
vicecomes de Caern’ sub quo candreda de Arvon, ‥ ~us [(] de †Cruthin : ~um StRealm I 55
magistro satellitum tocius comitatus Wallensium de Kermerdyn continentis dictos duos ~os
cantredum de Ros quod continet duo ~a
in denariis solutis diversis hominibus legis Wall’ peritis vocatis(disperthours pro diversis judiciis in cur[iis ] ~orum Wallencium erronice redditis et in magna sessione justiciariorum hoc anno adnullatis
infra comot’ de Talpont in comitatu nostro Merioneth
[] comodum [ of ½cantred of land in Offelan nearer Dublin he shall have quod vocatur ] Oliuran
I part. de commoveo,
II pris adjt : ¶ 1 en branle, en mouvement : (genus Antonii) commotum in agendo Cic. de Or. 3, 32, (lʼéloquence dʼAntoine) toujours pleine de mouvement (impétueuse) au cours du plaidoyer || vif, animé, emporté : Fimbria paulo fervidior atque commotior Cic. Br. 129, Fimbria, orateur un peu trop échauffé et emporté ; Drusus animo commotior Tac. Ann. 4, 3, Drusus dʼun caractère un peu impétueux ¶ 2 ému, agité : quid ? ipsa actio potest esse vehemens... nisi est animus ipse commotior ? Cic. Div. 1, 80, eh ! lʼaction même peut-elle être véhémente, si lʼâme de son côté nʼest pas qq. peu émue ?
Graviter commotus 大怒。Commotae mentis habetur 人以為瘋。
Suggest a Translation
See an image
- P. of commoveō, moved, excited, aroused: genus (dicendi) in agendo: animus commotior: commotius ad omnia turbanda consilium, L.