complantare

complantare [CL] , to plant together (fig); b (w. ref. to Rom. vi 5). s1175 quia [legatus] eradicare venerat et plantare, a dextris et a sinistris donantium manus donis exoneravit allatis, que in suis cofinis ~avit Gerv. Cant. I 257; mecum sint pariter in mensa convive; / ‥ / sint †immense [? l. in mense] circuitu ut olive, / quo se letentur celice complantari J. Howd. Cant. 409; 1413 Christi vineis per ordinem ~atis Conc. III 360b; s1452 volumus ‥ evellere eos [errores] ‥ ac ~are talia que fructum ‥ debitum ‥ habeant ‥ enutrire Reg. Whet. I 24.  b ~averam me similitudini mortis Christi P. Blois Ep. 102. 316A; c1430 ipsi qui se ~averunt similitudini paupertatis Christi Reg. Whet. II 385.