complexivus
Could not find complexiva in Logeion dictionaries.
complexiva neuter accusative plural, neuter nominative plural, neuter vocative plural, feminine ablative singular, feminine nominative singular, feminine vocative singular of complexivus
complexīvus, a, um, adj. [complector]; in gram.,
- serving for connecting, conneclive, copulative: particula (atque), Gell. 10, 29 tit. (in the text itself, conexiva): conjunctis, Mart. Cap. 3, § 272.—Adv.: com-plexīvē: dicere, Cassiod. Hist. Eccl. 1, 1.
complexīvus, a, um (complector), a) als rhet. t. t. = zusammenfassend, controversia, Fortunat. art. rhet. 1, 28. p. 101, 26 H. – b) als gramm. t. t.: zur Verbindung dienend, verbindend, complexiva coniunctio est que, Mart. Cap. 3. § 272; vgl. Gell. 10, 29 lemm.
a virtute ~a calida vel frigida
loquendo de actu secundo sciendi vel assenciendi, dico quod ille actus est proprie ~us ‥, quia ille actus est quo aliquid rerum scitur ‥(
complexīvus, a, um, copulatif [gramm.] : Gell. 10, 29 ; Capel. 3, 272.
Complexiva et omni
ævo reminiscenda devotione singillatim a stemmate usque subuculam cultu regali exuti,
etc.