confercio
confercio, press close together, stuff, cram
Could not find conferti in Logeion dictionaries.
conferti perfect passive participle neuter genitive singular, perfect passive participle masculine vocative plural, perfect passive participle masculine genitive singular, perfect passive participle masculine nominative plural of confercio
conferti masculine genitive singular, masculine vocative plural, masculine nominative plural, neuter genitive singular of confertus
con-fercĭo, no perf., fertum, 4, v. a. [farcio],
- to stuff or cram together, to press close together (in verb. finit. very rare; in part. perf. and P. a. class.).
- α Verb. finit.: ventus cum confercit, franguntur montes nimborum, Lucr. 6, 158: se (apes), Varr. R. R. 3, 16, 35: myrrham in follis, Plin. 12, 15, 35, § 68.—
- β Part. perf.: viā sibi inter confertas naves factā, Liv. 37, 11, 13: quo magis astu Confertos ita acervatim mors accumulabat, Lucr. 6, 1263; cf.: agrestem in arta tecta, Liv. 3, 6, 3.
- —Hence, confer-tus, a, um, P. a.; lit., pressed together; hence,
- A Pressed close, crowded, thick, dense (opp. rarus): caeruleum spumat sale confertā rate pulsum, Enn. ap. Prisc. 5, p. 659 P. (Ann. v. 379 Vahl.): tune inane quicquam putes esse, cum ita completa et conferta sint omnia, ut, etc., Cic. Ac. 2 (Luc.), 40, 125: plures simul conferti, Liv. 29, 34, 12: in confertā multitudine, * Suet. Tib. 2: agmen, Verg. G. 3, 369 (conjunctum, Serv.): moles, Tac. A. 4, 62.—Esp.,
- 2 In milit. lang., of the close, compact order of battle: ut numquam conferti, sed rari magnisque intervallis proeliarentur, Caes. B. G. 5, 16: acies, Auct. B. Afr. 13; Liv. 10, 29, 6; 42, 59, 5; Tac. A. 6, 35; 14, 36; Verg. A. 2, 347.— Comp., Liv. 9, 27, 9.—Sup., Caes. B. G. 1, 24; 2, 23: hostes, Sall. C. 60, 7: turba, Liv. 2, 12, 6; Sall. J. 98, 1: turmatim et quam maxume confertis equis Mauros invadunt, id. ib. 101, 4: conferto gradu inrupere, Tac. A. 12, 35.—
- B With abl., stuffed, filled full, full: ingenti turbā conferta deorum templa, Liv. 45, 2, 7.—Trop.: otiosa vita, plena et conferta voluptatibus, Cic. Sest. 10, 23; so id. Tusc. 3, 19, 44; id. Fin. 2, 20, 64: cibo, id. Cat. 2, 5, 10; * Quint. 5, 14, 27: legio conferta maniplis, Sil. 7, 390.—* Adv.: confertē, in acc. with A. 2. (for the more usual confertim, q. v.), in a compact body; only comp.: confertius resistentes, Amm.24, 7, 7.
cōnfercio, fersī, fertum, īre (con u. farcio), zusammenstopfen, dicht zusammendrängen, myrrham in folles, Plin.: se, Varr.: confertae naves, Liv.: urbanos et agrestem c. in arta tecta, Liv. Vgl. confertus.
See: confercire
cōnfercĭō, (13) fersī, fertum, īre (cum, farcio), tr., entasser en bourrant, accumuler, serrer : Lucr. 6, 158 ; confercire in folles Plin. 12, 68, ensacher ; apes conferciunt se Varro R. 3, 16, 35, les abeilles se forment en peloton || v. confertus.
cōnferciō īre
- com- + farcio, see confertus.