confessare

confessare, ~ari , a to hear the confession of. b to confess; c (impers. pass.). d (p. ppl. s. pass.) confessed, acknowledged. V. et. concessare 2. a 1381 et cum confessat populum, / si de peccato scrupulum / habet, tu nusquam retines (In Lollardos 22) Pol. Poems I 238.  b s1316 Hugo ‥, inde in consistorio publico convictus et ~atus ‥, degradatus fuit Meaux II 319; 1365 prefato R. ‥ comparente et ‥ ~ante Cart. Glam. 1315; 1437 prout eciam ~atus est coram predecessore vestro Stat. Linc. II 384.  c 1312 ~atum est quod ipsi fratres jurati observarunt statuta Collect. Ox. II 234.  d 1275 pecunia sic ~ata adhuc remanet non soluta Hund. I 68; 1285 littere sigillate cum dicto sigillo habeant vim ‥ rei ~ate vel eciam judicate RGasc II 272; 1315 si ‥ conventus sive citatus confiteatur debitum, ‥ ad requestam creditoris fiat execucio de debito ~ato contra confessum Ib. IV 1626 p. 473; 1322 que [gravamina] si per cancellarium fuerint ~ata aliterve probata StatOx 123; 1424 juxta ~ata sua Cart. Boarstall 130; 1429 hec ‥ fuerunt et sunt vera, publica, notorie manifesta et famosa et sepius ~ata (Sententia) Amund. I 239.