congermanus
con-germānus, a, um,
- adj., grown together with, united with, Varr. ap. Non. p. 90, 20.
con-germānus, a, um, s. congermānitās.
Post Froylanis interitum Eadem verba habet Sampirus Episcopus
Astoricensis. Alius Scriptor ejusdem ævi : Post Froilanis interitum, Confrater ejus
successit in regnum. Ubi Congermanus in primo gradu, est quod Hispani dicunt
primo hermano, Græci infimæ ætatis
Cousin germain. Proinde
Confrateridem sonat.
Comite Vaisaredo Congermano meo in Ripacurtia et in
Pallaria.