congruus
congrŭus, a, um, adj. [congruo, II.],
- agreeing, fit, suitable; harmonious, concordant (ante-, and more freq. post-class., for the class. congruens): sermo cum illā, * Plaut. Mil. 4, 3, 23 (1116): sententia verecundiae maternae, Dig. 39, 5, 31, § 1: humanae naturae congruum est, ib. 2, 14, 1: modus, Pall. Oct. 14, 6: tempora, Claud. in Rufin. 1, 315: congruo cunctae multitudinis consensu, Ap. Met. 7, 1, 16.—Adv.: con-grŭē, suitably, fitly: congrue respondere, Paul. Sent. 2, 3; Mart. Cap. 6, § 601.
congruus, a, um (congruo), a) übereinstimmend, im Einklang stehend, harmonisch, m. cum u. Abl., nam cum illa sane congruost sermo tibi, du verstehst es, dich recht hübsch mit ihr zu unterhalten, Plaut. mil. 1116. – m. Dat., nuptiae iuri civili congruae, Apul. met. 6, 23: quid tam congruum fidei Romanae, quam etc., Ulp. dig. 2, 14, 1 (u. so m. Dat. Papin. dig. 39, 5, 31. § 1. Rut. Nam. 1, 304. Apul. de dogm. Plat. 2, 13. Vulg. genes. 40, 5; exod. 15, 23. Cael. Aur. chron. 4, 9, 135): n. pl. subst., qui congrua mundo iudicat, Claud. laud. Stil. 1, 89: a quibus cum audiret aetati congrua, Lampr. Heliog. 11, 5: polliciti victui congrua militibus, Amm. 29, 5, 15. – absol., c. partes, Pallad. 1, 12 in.: modus, Pallad. 11, 14, 6: tempora, Claud. in Ruf. 1, 315: colloquium, Vulg. 2. Mach. 14, 22: sententia, Serv. Verg. Aen. 2, 402: latitudo, Cael. Aur. chron. 5, 1, 14. – b) einstimmig, congruo cunctae multitudinis consensu, Apul. met. 7, 1.
psalmos et reponsoria festis / congrua promamus
~a membrorum armonia
~a, i. convenientia,þa gelimplican, þælic , ‥ ~is debitis,gedefum
~uum, immo necessarium, michi visum est ‥ ut pro caducarum expensione substantiarum percipere merear regnum ‥ permansurum
o formas tuae actioni ~as!
grues in volatu litteram in aere depingere videntur unde et ab ipsis nomen ‘~i’ exortum esse dicitur
dampnum suum ‥ scienter sustinuit ‥, ut ~um tempus expectaret quo rem consultius emendaret
surgat conventus horis ~is ‥ per orilogium
†congenis [? l. congruis ] presidiis muniri
ut pro vestre sanitatis regimine ~ior et apcior constituatur dieta
aliquid dicere ‥ quod apud grammaticum in tali verborum construccione ~am sen tenciam non faceret
congrŭus, a, um (congruo), conforme, congruent : cum illa congruus sermo tibi Pl. Mil. 1116, tu sais lui parler comme il faut ; verecundiæ maternæ congrua sententia Dig. 39, 5, 32, décision conforme au respect maternel ; congruus modus Pall. 11, 14, 6, quantité suffisante ; congrua tempora Claud. Ruf. 2, 315, le moment qui convient.