complico
complico, to fold together, fold up
Could not find conplicare in Logeion dictionaries.
conplicare present passive indicative 2nd singular, present passive imperative 2nd singular, present active infinitive of complico
com-plĭco (conp-), āvi, ātum (post-Aug. ui, ĭtum; cf.: applico, explico, etc.), 1, v. a., to fold together, to fold up (rare but class.).
- I Prop.: rudentem, Plaut. Rud. 4, 3, 1 (938): armamenta, id. Merc. 1, 2, 83 (193): epistulam, Cic. Q. Fr. 3, 1, 5, § 17; id. Att. 12, 1, 2: Diogenes se complicuit in dolio, Sen. Ep. 90, 11: pedibus complicitis, Ap. Met. 9, 40, 27; cf.: complicitus in genua, id. ib. 1, 19, 18. —*
- II Trop.: si quis voluerit animi sui complicatam notionem evolvere (the figure borrowed from the folding together of books, letters, etc.), Cic. Off. 3, 19, 76.
com-plico, āvī, ātum u. uī, itum, āre, zusammenfalten, -wickeln, -legen, I) eig.: rudentem, Plaut.: epistulam, Cic. u. Sen. ep.: Epicurum (den E. = die Schriften des E.), Sen.: circum eum surculum lorum modicae tenuitatis, fest herumlegen, Gell.: c. in rotundum, zu einem Kloß zusammenrollen, Apic.: se in dolio, sich zusammenkauern, Sen.: complicitus in genua, Apul.: complicitis pedibus, Apul. – II) übtr.: a) übh.: animi sui complicatam notionem evolvere, verworrenen, unklaren Begriff, Cic. de off. 3, 76. – b) als arithm. t. t., zusammennehmen, multiplizieren, hunc octies sibi, Chalcid. Tim. 49.
See: complicare
complĭcō, (14) āvī ou ŭī, ātum ou ĭtum, āre, tr., rouler, enrouler, plier en roulant : complicare rudentem Pl. Rud. 938, rouler une corde ; armamenta Pl. Merc. 192, plier, serrer les agrès ; epistulam Cic. Q. 3, 1, 17, plier (fermer) une lettre ; complicare se Sen. Ep. 90, 14, se blottir || [fig.] complicata notio Cic. Off. 3, 76, idée confuse.
com-plicō (conp-) āvī, ātus, āre,
- to fold together, fold up: epistulam.—Fig., to fold, roll up: animi complicata notio, involved.