conspersio
conspersĭo (consparsĭo), ōnis, f. [conspergo] (late Lat.).
- Abstr., a scattering, strewing, sprinkling: crebra salis, Pall. Nov. 13, 3.—
- II Concr., paste, dough, Tert. adv. Marc. 4, 24 al.
cōnspersio (consparsio), ōnis, f. (conspergo, conspargo), I) abstr., das Hinstreuen, Pallad. 12, 13, 3. – II) konkr., der mit Wasser eingemengte Teig, Eccl.: Plur. Nbf. consparsiones, Tert. adv. Marc. 4, 24.
matutinali missa celebrata, ‥ mox accedant ad consecrationem ~onis [AS p. 388: ]sprengincge
formosam vultus venustatem, non stibio confectam ‥ sed genuina ~one ingenitam
~one,gecynde
complexionis ejus ~onem et causam ‥ explorantes
erat rex Wlferus ‥ naturali ~one iracundus
sicut ‘modicum fermentum totam’ farinae cui inicitur ‘massam corrumpit’ [] universamque ~onem suo sapore commaculat Gal. v 9
nova in vobis perseveret ~o
cōnspersĭō, ōnis, f. (conspergo), action de répandre sur : Pall. 12, 13, 3 || pâte : Tert. Marc. 4, 24.
- 1. besprenkeling;
- 2. mengsel, deeg.
Panis aqua Conspersus, Panis Eucharisticus, qui per verba sacra factus est corpus Christi. Paschasius Radbertus Abb. Corbeiensis lib. 20. de corpore et sanguine Domini cap. 20 :
Hæc igitur Conspersio de multis granis fecit unum corpus, corpus
inquam sinceritatis et veritatis : si tamen sumus azymi, id est, absque fermento malitiæ
et nequitiæ,Ut sitis nova Conspersio, in Epist. 1. ad Cor. cap. 5. v. 7. Gloss. Gr. Lat. :
Conspersio , farina per aquam conglutinata, sine
fermento.