conspicabilis
conspĭcābĭlis, e, adj. [conspicor] (eccl. Lat.).
- Visible: ore, Prud. στεφ. 10, 631. —
- II Remarkable, notable: thermae, Sid. Ep. 8, 4 al.
cōnspicābilis, e (conspicor), I) leibhaftig sichtbar, Eccl. – II) ansehnlich, sehenswert, thermae, Sidon. epist. 8, 4, 1.
mutatio ‥ tam mirabilis et tam palam omnibus ~is
attulit ‥ cucullam S. Ælphegi, que ‥ sacri susceperat maculas cruoris, quas usque hodie ‥ oculis ~es ‥ ostendit
[Ketellus ] accepit tale donum a Deo ut ‥ deinceps demones haberet ~es et ‥ eum latere non possent
cum virtus utique velut similitudo lucis ex sui qualitate sese ~em prebeat eciam dormitantibus oculis
nobis jam satis factum est ~e quid ‥ previderit ‥ eventurum
cōnspĭcābĭlis, e (conspicor), visible : Prud. Perist. 10, 633 || digne dʼêtre vu : Sid. Ep. 8, 4, 1.
Dum dicitur mihi, quod multifarie a Patribus in Conspicabili materia visus
fuerit, ignoras in præfigurationem operis assumpti hominis, sive futuri judicii hæc
cuncta in eo præostensa fuisse. Occurrit præterea apud Prudentium.