coquinator
coquinātor, ōris, m. (coquino), der Koch, Gloss. II, 574, 11.
Quælibet galearum habet unum
Coquinatorem, qui semel in die pro gente galeæ coquinare tenetur, etc. Utitur et
cap. 20. Cum viderint Fratres Coquinatores opus esse, ut bulliantur scutellæ propter
adipem, dent eas Cellerario ... et faciat eas abluere, et iterum reddant eas
Coquinariis.