corbona
corbōna, ae, f. [Syrian],
- a treasurechamber, Hier. Ep. 27, 14; Vulg. Matt. 27, 6.
corbona, ae, f. (hebr. od. syr. Wort), die Schatzkammer, Eccl.
corbŏna, æ, f. , ou corbān ou corbanās, (mot hébreu), trésor (du temple) : Vulg. Matth. 27, 6 ; Rufin. Aqu. Hist. eccl. 2, 6, 6 || offrande : Vulg. Marc. 7, 11.
Non licet eos mittere in
Corbonam , quia pretium sanguinis est.Locuples et dives es, et Dominicum celebrare te credis, quæ
Corbonam omnino non respicis.
los Corbaranz, in Instrumento anni 1339. tom. 2. Hist. Dalphin. pag. 386. col. 2.