cornuta
cornūta, æ, f. , ¶ 1 bête à cornes : Varro R. 2, 7, 2 ¶ 2 poisson de mer inconnu : Plin. 32, 145.
Cibaria in Cornuta feruntur clausa. Et paulo post :
Cornutarum nomine nihil aliud intelligas, quam cistas ligneas depictas et armis
cujuslibet Cardinalis ornatas. Iis utuntur tempore Conclavis ad cibaria
Cardinalibus deferenda. Hujusmodi cistæ Cornutædicuntur a binis cornibus seu ansis in extremitatibus positis, per quas hasta transagitur, ut commodius ferri possint. Idem Æneas lib. 2. Hist. Concilii Basileensis :
Cibaria comparabant quæ horis indictis
in lignea capsa depicta, quam Cornutam appellant, usque ad Conclavis ostium
deferebant. Cerem. Rom. 1. 4 : Prælati custodes Cornutam aperiant ; fercula
et omnia quæ intus sunt, diligenter perscrutentur, ne quid litterarum insit.Item quatuor magnæ Cornutæ de cadriga. Item tres parvæ Cornutæ. Vide
supra Cornuda.de la Cornuda. Vetus
Die ipso omnibus Fratribus
manentibus in claustro et supervenientibus Cornutas dabit et nihil amplius. Et alia
parte acceptis ab Helemosinario Cornutis viginti sexcies, quæ fient de sex sextariis
frumenti emptis a D. Abbate. Liber MS. Consuetud. S. Augustini ejusd. urbis fol.
3 : Missa finita pauperes revertantur ad parvum claustrum, et dentur eis una
Cornuta et scutella plena de fabis coctis mediocriter. Occurrit etiam pluries in
Consuetudin. MS. Monasterii Solemniacensis. Cornudeauet
Cornuyau. Lit. remiss. ann. 1408. in Reg. 163. Chartoph. reg. ch. 229 :
Icelle Ysabeau, demourant à Montpelier,... de
la fenestre de son hostel va appeller une fille... portant deux pains et deux eschaudez
ou Cornudeaux. Aliæ ann. 1456. in Reg. 183. ch. 160 : Deux ou trois
petits pains blancs ou Cornuyaux. Vide infra Cuneus 3.Cornuta a nostris malarmat, a Liguribus malearmata per antiphrasim vocatur, a
Romanis forchato et pesce forcha a duobus cornibus nominatur.cornūta, ae, f.: bestia con le corna
● specie di pesce
● specie di serpente Ruf.