cornuda
Cornude. Inventar. MS. ann. 1379 :
Item una Cornuda modici valoris. Cornue, eodem
sensu, in Lit. remiss. ann. 1405. ex Reg. 160. Chartoph. reg. ch. 213 : Le
suppliant print en la forge de Thevenin son maistre... une Cornue, un gros martel à deux
mains. Cornuel vero, Clavæ species videtur, in aliis Lit. ann. 1375. ex Reg.
108. ch. 23 : Ledit Bernart garni et prémuni d'un grant baston affaittié, appellé
Cornuel. Ab acuminibus quibus munitus erat ejusmodi fustis sic nuncupatus. Vide
infra Cornutum.