daemonicus
Could not find daemonicum in Logeion dictionaries.
daemonicum masculine genitive plural, neuter genitive plural, masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of daemonicus
daemŏnĭcus, a, um, adj., = δαιμονικός,
- belonging to an evil spirit, demoniac, devilish (eccl. Lat.): impetus, Tert. Res. Carn. 58: aras coli, Prud. στεφ. 36: fraudes, Lact. 4, 13, 16.
daemonicus, a, um (δαιμονικός), dämonisch, teuflisch, Eccl. (vgl. Bünem. Lact. 4, 13, 16).
non ~a sed divina virtute praediti
a servitute ~a
†sic [? l. si quis ] ~e fermentationis stimulo incedens nostrum ‥ donum ‥ infringere probaverit
~o globo,deofellicum geferscipe
ausu ~o permoti
nichil ~is insidiis intemptatum abit
reges qui ‥ ~is cultibus ‥ serviere
“ego ‥ ~is [] semper artibus inservii” : demoniacis Flor. Hist. I 421
indomiti tauri quidam distillat in aurem / demonicum nomen
demonicas acies
David Saulem a ~a possessione liberavit
~um duci ad se praecepit
coeperamus ad domum in qua demoniacus sub magna custodia jacebat vinctus appropinquare
dæmŏnĭcus, a, um (δαιμονικός), du démon : Tert. Res. 58.