dagger
Dagger, Hispanis
Daga, Gallis
Dague, Cambro-Britannis
Dager et Dagr.
Dagge, Dagges, Pugio, Sica,
Dolch.Dac, Gall. Dague, Lat.
Pugio, ou c'est badelaire. Statuta Willelmi Regis Scotiæ cap. 23 : Habeat
equum, habergeon, capitium e ferro, ensem, et cultellum qui dicitur Dagger.... Habeat
arcum et sagittas et Daggarium, et cultellum. Thomas Walsinghamus pag. 252 :
Mox extracto cultello, quem Dagger vulgo dicimus, ictum Militi
minabatur. Alibi : Extracto cultello Daggardo ejus cerebrum
perforavit. Henr. Knyghton in Edw. III : Habentes cultellos, quos Daggerios
vulgariter dicunt. Liber Anglicus inscriptus Justice of peacepag. 730 :
Longum Daggarum suum extraxit, et in pæfatum N. insultum fecit.
Octavianus
Harnois compleits de fine armurerie,
Trez, arbalestres, Dague de Praguerie.
Alibi :
A son costé chascun la Courte Dague.
Rursum :
A leur costé l'espée longue et large,
La courte Dague pour son homme aborder.
Vide Monstrelletum 1. vol. cap. 94. pag. 143. Chron. Flandr. pag. 232. Joinvill.
in S. Ludovico pag. 105. etc. Vocem a Dacis, quasi eorum propria fuerint arma, quidam
deducunt, vel ab Hebræo Dacach, Acuere.
Nec Dagas seu cultellos
ferant ultra longitudinem palmi unius, præter Palefranarios, cum Dominos
comitabuntur. Rursum occurrit in Synodo Taracon. ann. 1591. Daga argentea, apud Th.
Madoxin Formulari Anglic. pag. 431. bis.
Confoditur pugnionibus,
videlicet Daghis et ensibus in omnibus partibus corporis. Dague vero, pro
Contumelia, maledicto, metaphorico sensu, quatenus, nimirum conviciis vindicandis
Daghaseu ensis adhibetur : vel quod veluti
Dagha, convicium pungit. Lit. remiss. ann. 1397. ex Reg. 152. Chartoph. reg. ch. 131 :
Et pour ce qu'il sembla
audit Touse qu'il deist ce par maniere de raffarde ou moquerie, lui dist, je te prie, ne
me baille point de Dague, j'en ai assez d'une.Deferentes sive non deferentes
gladios, Dagaria, etc.Brunet. fol. 21. verso.
Rogerio de Lauria, viro utique strenuo et sollicito ad manutenendum Siculos et
Daguificandos hostes.Dagger
See pugio; sica.