damnatorius
damnatorius, damnatory, condemnatory
Could not find damnatorium in Logeion dictionaries.
damnatorium neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of damnatorius
damnātōrĭus, a, um, adj. [damnator],
- damnatory, condemnatory (rare, but good prose): judicium, * Cic. Verr. 2, 3, 22: d. et absolutoria tabella, * Suet. Aug. 33: ferrum, Amm.28, 1 fin.
damnātōrius, a, um (damno), zur Verurteilung gehörig, verurteilend, tabella (Ggstz. tabella absolutoria), Suet. Aug. 33, 2: iudicium, Cic. Verr. 3, 55: ferro damnatorio iugulari, mit dem Schwerte hingerichtet werden, Amm. 28, 1, 57.
a ree conscientie ~io testimonio accusatus
damnātōrĭus, (15) a, um (damno), de condamnation : Cic. Verr. 2, 3, 55 ; Suet. Aug. 33 ; damnatorium ferrum Amm. 18, 1, glaive du bourreau.
damnātōrius
adj.
- damno, damnatory, condemnatory: iudicium.