decalvare

decalvare [LL] , to deprive of hair by shaving or scalping; b (fig.). quamvis flava caesaries raderetur et [puella] per publicum ~ata traheretur Aldh. VirgV 47; ~atum, decollatum, besceoren GlH D 11; ad Pascha et ad festum S. Marie Magdalene et ad festum Omnium SS. ad minus ~entur sorores Inst. Sempr. lvi; isti ‥ in ipsa Jerusalem Christum Domini [i. e. S. Thomam] ~arunt ‥, patrem suum in ipso matris sue utero ~antes H. Bos. Thom. VI 9 (cf. (v. corona 4c), (v. decoronare b)); ‘~quare ergo te ~asti? ’ [cf. Macrob. Sat. II 5. 7] R. Niger Chr. II 109; to make belde, †decalvere, decapillare CathA.  b jam videmus philosophos ~atos [sc. discipulis privatos], ‥ quorum sectam nemo [est] qui profiteatur, nemo qui sequatur Ailr. Serm. 457b; hunc [montem] latices decalvavere profusi / fulmineique imbres, nudum spoliatur utroque / crine caput J. Exon. BT I 412; P. Blois Opusc. 1009 (v. depilate); J. Ford Serm. 49. 12 (v. exsoporare); Map NC I 25 (v. 2 celare f); per Chore [Num. xvi], qui ‘calvus’ interpretatur, hypocrite designantur, qui, cum interius sint ~ati omnibus graciis atque donis ‥, virtutes exterius simulant Elmh. Cant. 243.