decussio
dēcussĭo, ōnis, f. [decutio],
- a shaking off, rejection, trop.: amputatio et decussio redundantioris nitoris, Tert. Cult. fem. 9.
dēcussio, ōnis, f. (decutio), das Abschütteln, Abwerfen, übtr., Tert. de cult. fem. 2, 9.
dēcussĭō, ōnis, f. (decutio 1), action de retrancher [au fig.] : Tert. Cult. 2, 9.
Clerici vero vestri per Cardinalem commotione
præmissa ad resignandos reditus quos interim perceperint, cum districtione cogentur,
nisi aut auctoritate Romanæ Ecclesiæ, aut Decussione 6. mensium juxta Lateranense
Concilium, excepto tempore suspensionis, poterunt se tueri. Ubi forte legendum
Decursione.