defensaculum
dēfēnsāculum, ī, n. (defenso), die Schutzwehr, Serv. Verg. ecl. 7, 6. Augustin. ep. 102, 35 u.a.
ardentis fidei ~o fretus
latibulum, ~um
certabat fratrum devotio ‥ ~a speciali principi suo parare Augustino
exterius ad ~um medullaris substantie constituitur terreum, ut est cortex et testa
a defendynge , ‥ defensio, ~um, munimen
ad ~um nocumenti extrinsecus advenientis
dēfēnsācŭlum, ī, n. (defenso), moyen de défense : Aug. Ep. 102, 35.
Maria Virgo est justis ne ruant Defensaculum. Vita S. Leonis Papæ IX.
April. tom. 2. pag. 662 : Universa plebs muros ascendit, quasi ob capiendæ
civitatis Defensaculum. Vita S. Marculfi tom. 1. Maii pag. 77. Sed iste vir
sanctus his Defensaculis circumseptus extiterat. Aug. in Psalm. 67. n. 21 :
Umbra porro ista Defensaculum intelligitur ab æstu concupiscentiarum
carnalium. Chronic. S. Petri Vivi apud Acher. Spicil. tom. 2. pag. 758 : In
vitem, quæ ad defendendum in eadem Ecclesia est, ascendit, et ostium post se clausit, in
quo Defensaculo jam se miserant aliqui de nostris. Vide Plecta.