defectibilis

defectibilis [LL] , subject to loss, impairment, or fault. secundum Augustinum De Fide ad Petrum[III 25], anima est ~is, quia ex nihilo; ergo et mortalis. consequentia probatur, quia omne indefectibile est immortale; ergo omne ~e est mortale Peckham QA 16; sic debet fidelis in hac vita deffectibili congregare cumulos meritorum J. Waleys Commun. f. 132; unde vult quod mensura media correspondeat illi quod habet moram indivisibilem et tamen ~em, ita quod potest ex se non esse, et illam mensuram ponit evum. nunc autem, sicut existencia angeli est indivisibilis et tamen ~is, ita et cogitacio ejus Duns Ord. VII 223; putantes voluntatem divinam non esse universaliter efficacem, i. e. non frustrabilem, non ~em ullo modo Bradw. CD 5D; sequitur quod est dare potenciam ~em et potenciam indefectibilem equales Wycl. Log. II 137.